طاها مهاجر

ما زنده به آنیم که آرام نگیریم / موجیم که آسودگی ما عدم ماست

طاها مهاجر

ما زنده به آنیم که آرام نگیریم / موجیم که آسودگی ما عدم ماست

در طول سالیان، اندیشمندان مسلمان و ادیان دیگر بر روی شش مُتَعَلَّقِ ایمان، پژوهش‌هایی هر چند اندک انجام داده‌اند اما آنچه از آن غفلت شده یا حداقل کمتر به آن پرداخته شده است، متعلق هفتم یا آیات الهی است؛ باید به این نکته توجه کرد که ایمان به «آیات الهی» مقوله‌ای جدا از ایمان به «آیه‌های قرآن» است چرا که ایمان به آیه‌های قرآن در متعلق ایمان به کتاب ذکر شده است.

آیت الهی

واژه‌ی آیه قدمتی بالغ بر چهارهزار سال دارد. ریشه‌ی آن به زبان آرامی می‌رسد و به معنی «اشاره» است؛ یعنی هر چیزی به حقیقتی اشاره دارد.


خداوند در قرآن می‌فرماید:

«إنّ فِی السَّماواتِ وَ الأَرضِ لَأَیاتٍ لِلمُؤمِنینَ؛ بی‌شک در آسمان‌ها و زمین نشانه‌های (فراوانی) برای مؤمنان وجود دارد. [سوره‌ی جاثیه آیه‌ی 3]» و همینطور: «و الَّذینَ هُم بِآیَاتِ رَبِّهِم یُؤمِنُونَ؛ و آنان که به آیات پروردگارشان ایمان می‌آورند. [سوره‌ی مؤمنون آیه‌ی 58]»


در یک جمله آیت را می‌توان این‌گونه تعریف کرد: « آیت، علامت حبس شده در شی‌ء است.»


نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی